Fethiye’de spor deyince aklımıza yalnızca futbol mu geliyor?

Bu soruyu artık daha yüksek sesle sormamız gerekiyor. Çünkü voleybolda kısıtlı maddi imkânlarla başarıdan başarıya koşan kızlarımızın mücadelesi, kazandıkları maçlardan ibaret değil. Antrenman yapacak yer bulmak, deplasmana ulaşmak, ihtiyaç duydukları malzemeyi temin etmek de bu mücadelenin bir parçası.

Bir sporcunun maç öncesinde rakibinden önce ulaşımı düşünmek zorunda kalması, üzerinde durulması gereken bir meseledir.

Futbolu seviyoruz. Futbol takımlarımızın başarılı olmasını, taraftarın tribünden mutlu ayrılmasını istiyoruz. Alınan kötü sonuçlara üzülüyor, nedenlerini tartışıyoruz. Büyük sponsorluklarla desteklenen takımlardan başarı beklemek de son derece doğal.

Ancak aynı ilçede, çok daha sınırlı imkânlarla başarılı olan sporcuların temel ihtiyaçları karşılanamıyorsa, desteğin nasıl dağıldığını da konuşmalıyız.

Futbolda başarısızlığın nedenlerini sorgularken, voleyboldaki başarının hangi şartlarda kazanıldığını neden yeterince sormuyoruz?

Bir galibiyeti paylaşmak kolay. Fotoğrafın altına “Tebrikler kızlar” yazmak da öyle. Fakat sporcuların bir sonraki antrenmanı nerede yapacağını, deplasmana nasıl gideceğini ve eksik malzemesini nasıl tamamlayacağını düşünmediğimizde, o tebrik yarım kalıyor.

Başarıyı alkışladığımız kadar, o başarıyı mümkün kılacak şartlarla da ilgilenmek zorundayız.

Üstelik mesele yalnızca voleybol da değil. Amatör kulüplerin ve futbol dışındaki branşların yaşadığı salon, ulaşım ve malzeme sıkıntıları, Fethiye’nin spor gündeminde daha fazla yer bulmalı. Bu ihtiyaçların her seferinde kişisel çabalarla çözülmesini bekleyemeyiz.

Sporcularımızın fedakârlığını anlatırken bazen asıl sorumluluğumuzu unutuyoruz. Yokluk içinde kazanılan başarıyı öyle çok övüyoruz ki o yokluğun giderilmesi gerektiği geri planda kalıyor.

İmkânsızlık bir başarı hikâyesinin mecburi şartı olmamalı.

Yerel yöneticilerden iş dünyasına, spor kuruluşlarından biz basın mensuplarına kadar herkesin bu konuda yapabileceği bir şey var.

Antrenman alanlarının kullanımında branşların ihtiyaçlarını gözeten düzenli bir plan yapılabilir. Deplasman ulaşımı son güne bırakılmadan çözülebilir. Malzeme desteği, kulüplerin sezon boyunca güvenebileceği bir düzene bağlanabilir. Destek verilirken hangi ölçütlerin esas alındığının açıklanması da sporculara ve ailelerine güven verir.

Bunlar sporun gündelik ihtiyaçları. Bir kulübün bütün enerjisini bu ihtiyaçların peşinde harcaması, sahadaki hazırlığından da götürür.

Sponsorlara da bir çağrım var: Fethiye’de destek bekleyen emeğe biraz daha geniş bir pencereden bakalım. Bir voleybol takımının yolculuğuna katkı sunmak, bir amatör kulübün malzeme eksiğini tamamlamak da bu ilçeye yapılan değerli bir yatırımdır.

Tribünde ve haber sayfalarında da ilgimizi genişletelim. Kızlarımızın maçlarını takip edelim, başarılarını görünür kılalım, ihtiyaçlarını gündemde tutalım. İlgi, sonucun ardından başlayıp birkaç tebrik mesajıyla bitmesin.

Fethiye’nin spor anlayışı, bütün branşlarda emek veren gençlerine sahip çıkabildiği ölçüde güçlenecek.

O nedenle “Spor sadece futbol mu?” sorusunun cevabını sözle vermek yetmez. O cevap, antrenman saatlerinde, sağlanan araçta, tamamlanan malzemede ve sürdürülen destekte görülmeli.

Kızlarımız sahada rakiplerini yenmek için mücadele ediyor. Bir de her hafta aynı imkânsızlıkları yenmek zorunda bırakılmasınlar.