Serdar Cemal Hoca’dan Kalbe Dokunan Sözler
Kalbe Yolculuğun İlk Adımı
Ey dost!
Hayat bazen bir kitap gibi önümüze açılır; sayfaları çevirdikçe hem öğrenir hem de unutmayı öğreniriz.
Ama bil ki, kitapları raflarda biriktirmek değil, içlerindeki hikmeti hayatına geçirmek önemlidir. Çünkü gerçek bilgi, yaşanandır. Kalbe inmeyen ilim, bir süs gibidir; göz kamaştırır ama yol göstermez.
Dert Söylenmeden Derman Bulunmaz
Ey dost!
İnsanoğlu derdiyle büyür, derdiyle olgunlaşır.
Lakin derdini herkese değil, derman verecek olana anlat.
Derdini sadece Rabbine aç, çünkü en güzel dinleyen O’dur.
O’na el açtığında, dert rahmete dönüşür; gözyaşı rahmetin habercisidir.
> “Kim Allah’a yönelirse, Allah da onun kalbine ferahlık verir.”
Övünmek Değil, Tevazu Kazandırır
Ey dost!
Övünmek bir dağ gibidir; yükselirsin ama zirvede yalnız kalırsın.
Gerçek yücelik, alçak gönüllülükte gizlidir.
Ne kadar yaptıklarınla övünsen de boştur.
Çünkü övünmekle yaşayan, sonunda dövünerek ölür.
Tevazu, insana en çok yakışan elbisedir; yıkanmaz, eskimez, solmaz.
Kararsız Kaldığında Sor: “Peygamberim Olsaydı Ne Yapardı?”
Ey dost!
Bazen hayatın kavşağında durur, hangi yöne gideceğini bilemezsin.
O an dur ve düşün: “Peygamber Efendimiz (S.A.V.) olsaydı ne yapardı?”
Bu düşünce, karanlıkta bir kandil gibi önünü aydınlatır.
Onun yolu, adaletin, merhametin ve ölçünün yoludur.
Helal Kazanç, Huzurlu Hayatın Temelidir
Ey dost!
Alın teriyle kazanılan lokmanın tadı bir başka olur.
Evladına haram lokma yedirme; çünkü o lokma, bir gün zulme dönüşür.
Helal kazançla yetişen çocuk, dua olur; haramla büyüyen, imtihan olur.
Unutma, helal rızıkta hem bereket vardır hem huzur.
İman Kalbi Aydınlatır
Ey dost!
İman, insanın içindeki en büyük nurdur.
İnancı olmayan, yönünü kaybeder; rüzgâr nereye eserse oraya savrulur.
Ama imanlı bir gönül, en karanlık gecede bile yıldızları görür.
Cömert ol, merhametli ol, inancını yitirme. Çünkü iman, insanın özüdür.
Kainatın Miftahı, İnsanın Elindedir
Ey dost!
Kainatın anahtarını, “ene” yani benlik sırrını, insana veren Allah’tır.
Bu anahtar doğru kullanılırsa, insan hakikatin kapılarını aralar.
Yanlış kullanılırsa, benliğin zincirine vurulur.
Kendini tanı, haddini bil; çünkü insan, kendini bildikçe Rabbini bulur.
> “Men arafe nefsehu fekad arafe Rabbehu”
(Kendini bilen, Rabbini bilir.)
Kıblesi Kabe Olanlara Selam Olsun
Ey dost!
Hiç şüphesiz ki Kabe’yi hor gören, cenneti zor görür.
Kalbin Kabe gibi temiz, yönün kıble gibi doğru olsun.
Secdede huzur bulan gönüller, dünyada da ahirette de rahmetle anılır.
Selam olsun kıblesi Allah olanlara, yüzünü secdeye koyanlara.
Bir Dua ile Bitirelim
> Aşkınla tutuşan gönüller hürmetine,
İsminle coşan diller hürmetine,
Gözlerden akan yaşlar hürmetine,
Huzurunda secdeye varan başlar hürmetine,
Ahir ve akıbetimizi hayırlı eyle Allah’ım. Âmin.
Son Söz: Kalbine Kulak Ver
Ey dost!
Yolun sonunda büyük bir kitap açılacak: “Senin hayat kitabın.”
Orada ne kadar konuştukların değil, ne kadar yaşadıkların yazacak.
Bu dünyada kalıcı olan tek şey, kalpten yapılan iyiliktir.
Unutma; bir tebessüm, bir dua, bir iyilik; sonsuzluğu kazandırır.
Serdar Cemal Hoca
Maneviyat, sabır ve bilgelik üzerine düşünceler