Serap Ülkü ile Masal Devam
Bir varmış, bir yokmuş…
Muğla diyarında, yuvarlak bir masa yine toplanmış.
Masanın üstünde bu kez haritalar değil, kapı anahtarları varmış.
Ama bunlar sıradan anahtarlar değilmiş…
Üzerinde “Ticaret Odası” yazan, şehrin en kıymetli koltuklarının kapısını açan anahtarlar.
Masada çakma yazar yine başköşede oturuyormuş.
Elinde kalem değil, anahtar deliğini açmak için hazırlanmış bir “köşe yazısı” taslağı varmış.
Yanında, kadehten çıkan Cin duruyormuş.
Cin, masadakilere dönüp fısıldamış:
“Kralın ve prensin talimatı net:
O koltuk bize çalışacak, yoksa değişecek.
Önce mevcut başkanı yıpratacak yazılar lazım.
Liyakat deyin, şeffaflık deyin… Ama asıl niyeti saklayın.”
Çakma yazar başını sallamış:
“Anlaşıldı. Önce spor kulübünden bahsederiz,
araya belediye methiyesi serpiştiririz,
vekillerden birkaç ‘destek’ cümlesi ekleriz…
Ve okuyan fark etmeden hedefin oda başkanı olduğunu anlar.”
Masada kahkahalar yükselmiş.
Anahtarların üstüne “Yeni Başkan” diye notlar düşülmüş.
Kimlerin destekleneceği, kimlerin devrileceği tek tek yazılmış.
Cin kadehini kaldırmış: “Bu iş bitince, Muğla’nın kapıları bizim olur.”
Ve ertesi gün, masa başında yazılan üçüncü hikâye köşede yayımlanmış.
Halk okurken “ne güzel analiz” demiş,
ama gerçekte okudukları sadece odanın anahtarını ele geçirmek için yazılmış bir senaryoymuş
Bazı köşe yazıları bilgi vermez; kapı açar.
Ama o kapı halk için değil, masadakiler için açılır.
Not: Bu hikâye tamamen kurgusal ve hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla doğrudan ya da dolaylı bir ilgisi yoktur. Benzerlikler tamamen tesadüfidir.
#MasalDevam #ÇakmaYazar #TicaretOdası #KoltukSevdası #KapıAnahtarı #Muğla #SerapÜlküİleMasal #SiyasiMasallar #HalkİçinDeğilMasaİçin