Tarihin sıfır noktasında durduğunuzda zaman geriye akmaz; insanın içi derinleşir. Şanlıurfa’da geçmişe bakmazsınız, geçmiş size bakar. Bu şehir tarihi anlatmaz; yaşatır. İşte bu yüzden Şanlıurfa, bir mekân değil; bir bilinçtir.
Türk İnternet Medya Birliği (TİMBİR) Genel Başkan Yardımcısı olarak bulunduğum bu kadim şehirde, bir yönetim kurulu toplantısının çok ötesinde bir birlik hâliyle karşılaştım. Aynı masada oturmanın değil, aynı değerde buluşmanın ne demek olduğunu burada daha derinden hissettim. TİMBİR’in bir kurumdan öte, büyük bir aile oluşu; Şanlıurfa’nın sahiplenici ruhuyla anlamını çoğalttı.
Şanlıurfa’nın TİMBİR içindeki güçlü temsili biliniyordu. Ancak bu şehir, temsilin ötesine geçti. Bizi ağırlamakla yetinmedi; kendi hikâyesinin içine aldı. Resmi cümlelerin soğukluğundan uzak, “hoş geldiniz”den çok “evinizdesiniz” duygusunu yaşatan bir ev sahipliği vardı. Bu sahicilik, şehrin karakterini en yalın hâliyle ortaya koyuyordu.
Tarihin sıfır noktasında insan yalnızca geçmişle değil, niyetle de yüzleşiyor. Şanlıurfa’da hissettiğimiz birlik ruhunun arkasında, bu niyeti diri tutan bir duruş vardı. TİMBİR’in bugün bir aile gibi hissedilmesinde emeği ve vizyonu belirleyici olan Genel Başkanımız Süleyman Basa’ya özellikle teşekkür etmek isterim. Bir kurumu büyütmek mümkündür; asıl zor olan, büyürken ruhunu kaybetmemektir. Şanlıurfa’da yaşadığımız atmosfer, bu hassasiyetin sahaya yansımasıydı. Burada hissettiğimiz birlik, bir görev birlikteliği değil; kalpten gelen bir yol arkadaşlığıydı.
Harran Evleri’ne baktığınızda bir mimari değil, bir hayat biçimi görürsünüz. Kerpiç duvarlar, yüzyıllardır ayakta kalmanın ne demek olduğunu sessizce anlatır. Ardından tarihin sıfır noktası olarak kabul edilen Göbeklitepe, insanlığa şunu hatırlatır: Bu topraklar tarihi sonradan yazmadı; tarihi başlatan yerlerden biri oldu. Henüz yolun başında olan Karahantepe ise güçlü bir işaret verir: İnsanlık hikâyesi tamamlanmadı; yeni kapılar açılıyor.
Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi, bu kadim geçmişin bugüne taşınmış güçlü hafızasıdır. Taşın, toprağın ve insan emeğinin binlerce yıl sonra bile nasıl konuşabildiğini burada görürsünüz. Kazıyla ortaya çıkan bilgi, müzede anlam bulur; şehrin tarih anlatısı burada bütünlenir.
Bu şehri asıl güçlü kılan ise maneviyatıdır. Balıklıgöl’de kalabalığın içinde bile kalp susar; kelimeler azalır, düşünceler sadeleşir. Hz. Eyüp Sabır Makamı’nda sabır bir öğüt olmaktan çıkar, bir duruşa dönüşür. Şanlıurfa sabrı anlatmaz; yaşatır.
Bu ziyaretin bir diğer anlamlı yönü de TİMBİR’in uluslararası vizyonuna Şanlıurfa’dan atılan güçlü adımdı. 81 ilde ve 25 ülkede örgütlü olan birliğimizin Şam Temsilciliği yetki belgesinin peygamberler şehrinde teslim edilmesi; sayılardan çok değerleri büyüten bir anlam taşıdı. Bu adımla TİMBİR ailesi 26 ülkeye ulaştı.
Bu birlik ruhunun Şanlıurfa’da böylesine sahici yaşanmasında emeği olan herkese gönülden teşekkür ediyorum. Başta Şanlıurfa Valiliği olmak üzere; şehrin vakarına yakışır bir duruş sergileyen yerel yöneticilere, Eyyübiye Belediyesi ve Haliliye Belediyesine şükranlarımı sunuyorum. Sürecin mutfağında büyük emek veren TİMBİR Teşkilat Başkanımız Cengiz Aksan’a, birlik ruhuna katkısı her daim hissedilen Genel Başkan Vekilimiz Cüneyd Altıparmak’a teşekkür ederim.
Şanlıurfa’daki bu birlikteliğin bir araya gelmesin de büyük emekleri olan Bölge Başkanımız Mustafa Arısüt’e, İl Temsilcimiz Erkan Göncü’ye ve tüm yol arkadaşlarımıza da şükran borçluyuz.
Ve bu yolculuğun görünmeyen ama en ağır yükünü taşıyan kıymetli eşler… Programların, toplantıların ve yolculukların arkasında sessizce duran; destekleriyle, sabırlarıyla ve varlıklarıyla bu birlik ruhunu güçlendiren eşlerin emeği çok kıymetli. Onlar çoğu zaman sahnede değildir ama hissedilen her başarıda payları vardır. Şanlıurfa’da yaşanan bu birlik ve huzur ikliminde, onların katkısı da kalpten kalbe aktı. Bu nedenle her birine ayrıca teşekkür etmek, bu yazının en samimi borcudur.
Şanlıurfa bize bir organizasyon değil, bir ruh yaşattı.
Ve bana bir kez daha şunu hatırlattı: Güçlü yapılar planlarla değil, kökleriyle ayakta durur.
Tarihin sıfır noktasında,
aynı hedefe yürüyen bir ailenin parçası olmak…
Benim için birlik ruhu tam olarak budur.
