DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Advert
Zehra Atçı
Zehra Atçı
Giriş Tarihi : 07-05-2020 13:38

YORULDUM DOKTOR !

Söyle doktor;
Kaç vakit kaldı boğazıma kadar boğan kalabalıklardan,
Kendimle başbaşa kalabileceğim zamanlara? 
Bunca vefasızlığa, yalana tahammülün bir sınırı var işte. 
Gerçek dediğin hayatta, bunca sahteliğe nasıl dayanır insan?
Dermanı sende değil ki,
Hastalık bunca insan.
Bir ilaç versen geçecek değil ki,
Gittikçe hasta ediyor ,hasta insanlarla geçen zaman.

Dinle doktor...
Yıkılıyoruz, düşüyoruz, kalkıyoruz, Hadi bir adım daha diyoruz, olmuyor. En baştan başlamaya niyetleniyoruz yeni bir planla. Oysa her defasında unutuyoruz, hayatın da bizim için yaptığı yeni bir plan var.

Ölecek miyim doktor?
Ya da söyle;
Ne kadar daha yaşarım yaşamak denmeyen bu hayatta?
Ne zamana kadar harcanacak içimde,
Kaç sabır, kaç tahammül daha?

Haketmediğim yerdeyim doktor.
Bir zerrem kadar olamayan insanlar sahip, hayalini kurduğum her şeye.
Benden öğrendikleriyle adım adım geçmişler önüme.
Arkalarına bakmadan ilerlemişler.
Görmemişler beni.
Dememişler ki,
Kim örttü ayıbımızı,
Yürüyebilelim diye kim yol verdi bize?

Yoruldum doktor
Bu hayat koşuşturmacasından.
Dizlerimde derman kalmadı.
Yüreğim yorgun, sırtımdaki yük ağır.
Zihnim bulanık. 
Kulaklarım kendime sağır.
Alıştım gibi sanki.
Ya da alışmak değil bu;
Dikenli bitkileri yedikçe dudağı kanayan,
Kanın tadını lezzetli bulup bitkiden sanan,
Dudağı kanadıkça dikenleri ısıran bir deve gibiyim.

Ah doktor!
Ne deniyor bize; 
Doğ, yaşa, öl.
Bu mu hayat?
Bu kadar mı hepsi, neden?!
Doğduk, öleceğiz; eyvallah.
Doğarken biz ağlıyorduk, herkes gülüyordu.
Küçük bir intikam mı alsam giderken;
Ölürken gülerek gitsem,
Ağlarmı gülenler sahiden?

Yaşamayı dersen doktor,
Onu pek beceremiyoruz zaten...

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
9 Yaşında kızın yaşadıkları
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA